Eddy Van Cleemputte: mijn politiek engagement

 HOE STEMT U VOOR MIJ ?                      

EDDY VAN CLEEMPUTTE

Brussel, altijd tot uw dienst !

• kies voor de taal  NL

• kies voor de lijst 29 van Pro Bruxsel  
• klik op het vakje achter mijn naam

u kunt voor meerdere kandidaten stemmen op dezelfde lijst

• bevestig uw keus éénmaal 

Mijn hartelijke dank voor uw steun aan de Brusselse zaak

De krachtlijnen van mijn politiek engagement voor het Brusselse Gewest

De krachtlijnen van mijn politiek engagement voor het Gewest

MEESTER IN EIGEN STAD !

• Erkenning van Brussel op gelijke voet met de 2 andere Gewesten
• Gewestelijke zelfstandigheid zonder inmenging van andere regio’s en gemeenschappen
• Minder werkloosheid door een volledig tweetalig onderwijs in de 19 gemeenten
• Geen taal- of andere discriminatie tussen de inwoners van het Gewest
• Bedrijfsvoorheffing op de plaats van het werk
• Verdediging en promotie van Brussel als Europese hoofdstad op commercieel, cultureel en sociaal vlak
• Aangepaste en betaalbare woongelegenheid voor alle Brusselaars
• Een eerlijke mobiliteitspolitiek.
• Minder geluids-en chemische polutie in de stad door ingrijpende maatregelen
• Welbehagen en veiligheid in onze stad
• Een aan het gewest aangepast weloverwogen economisch beleid.

Uw hulp is onmisbaar voor het verwezenlijken van deze objectieven.

Stuur vertegenwoordigers van Pro Bruxsel naar het Brusselse parlement.

Eddy Van Cleemputte

Kandidaat nr. 4 op lijst nr. 29 van Pro Bruxsel

Menslief, waar houdt het op ?

Zij het de benoeming van de franstalige burgemeesters in de rand,  een ongematigde groei van het extremisme, een verlies aan vaderlandsgevoel, het verplicht kiezen van taalaanhorigheid, ... we moeten toch toegeven dat de communautaire problemen in ons land meer negatiefs meebrengen dan wat dan ook.

Zo was het ook met het neerleggen van de kieslijsten van onze partij Pro Bruxsel, eens te meer een illustratie van ‘democratie met een Belgisch sausje’, die iedereen boven het hoofd groeit.. Hoe willen we in godsnaam toch als serieus bestempeld worden door onze buurlanden, als sommigen in ons klein landje alles doen om ons belachelijk te maken en ik heb het hier nu niet over de bevolking maar over de politieke partijen die dit alles orchestreren uit eigenbelang. Waar gaat het dan wel om ? Niemand kan nog betwisten dat Brussel een meertalige hoofdstad is, en indien je daar nog aan zou twijfelen, dan hoef je maar eventjes in de straten van Brussel te gaan wandelen om er binnen de minuten sowieso van overtuigd te worden. Naast de honderden vreemde talen die ons straatbeeld kleuren hoor je vanzelfsprekend ook onze beide landstalen, Frans en Nederlands. Brussel is niet enkel franstalig zoals sommige partijen dit willen laten uitschijnen; de nederlandse taal wordt nog degelijk veel gehoord en gesproken in onze Brusselse middens. Bovendien is het geweten dat elke Brusselaar die een lokale krant openslaat en de kleine aankondigingen bekijkt, vaststelt dat als je in Brussel een job wil hebben, je tweetalig, Nederlands-Frans moet zijn, en in vele gevallen zelfs drietalig. Denk nu niet dat ik het alleen heb over hooggeschoolde topbetrekkingen. Aan eerbiedwaardige dames die instaan voor de netheid van de toiletten in onze Brusselse hotels, wordt evenveel gevraagd. Dus laten we ermee ophouden te beweren dat Brussel geen ‘tweetalige stad is. Het absurde is, dat men hier in Brussel geen tweetalige kieslijst kan neerleggen. “ Chercher l’erreur !” En dit is geen klein bier, want het gaat hem tenslotte over het imago van onze hoofdstad. Ja, Brussel, is niet alleen de Belgische maar ook de Europese hoofdstad. En dit vergeten we maar al te dikwijls. Men hoort vaak dat men de vuile was in eigen middens moet wassen en niet publiek. Maar wat doen wij ? We ridiculiseren ons voortdurend met deze bekrompen taaltwisten. We ondergaan permanent de nefaste invloeden van deze onverantwoorde politieke houding. Men gokt hierdoor zelfs met de toekomst van onze kinderen. De Brusselse ééntalige aanpak onderhoudt aldus voortdurend de “kweek” van professionele werklozen. Van motivatie gesproken !! PRO BRUXSEL wil daar verandering in brengen en daar sta ik 100% achter. Met een Franse vader en een Vlaamse moeder sta ik als kandidaat op de nederlandstalige lijst van Pro Bruxsel (Pro Bruxsel N). Inderdaad, we hebben toch een onderscheid moeten maken tussen Pro Bruxsel N (nederlandstalig) en Pro Bruxsel F (franstalig) om onze lijsten te mogen neerleggen. Gewoon zomaar ProBruxsel (meertalig) kon niet !

Beste Brusselaar, laten we samenwerken om in de toekomst dergelijke absurditeiten uit de weg te ruimen. Leve het Brussels Hoodstedelijke Gewest, Vive la Région Bruxelles Capitale en/et ...lang leve België, vive la Belgique.

Uw bescheiden dienaar.

 Mevrouw, Juffrouw, Meneer,

Zoals u, ben ik Belg en voel ik mij Brusselaar in hart en ziel,

 geloof ik in de kracht en de toekomst van ons Gewest,

zeg ik STOP aan de Vlaamse en Waalse voogdij.

wil ik als inwoner van het Hoofdstedelijk Gewest niet verder belazerd worden en als politiek onvolwassen worden beschouwd.

Grijp nu de kans om zelf te beslissen over uw toekomst door uw stem te schenken aan de enige echte democratische tweetalige partij van ALLE Brusselse burgers, vrij van gemeenschapsverplichtingen, 100% toegewijd aan Brussel en met respect voor uw taal – of andere overtuigingen als Brusselaar.

Eddy VAN CLEEMPUTTE

Brusselse burger, tweetalige afkomst (Nl, Fr)

Ingenieur,

Stichtend lid van Pro Bruxsel

Lid van het executief politiek buro van de partij

Politieraadslid van de politiezone Brussel Noord (Schaarbeek, St Joost, Evere)

1^ste plaatsvervangend gemeenteraadslid in Schaarbeek

Bestuurslid van de BIB in Schaarbeek

4^de kandidaat voor het GEWESTop lijst nr. 29 van Pro Bruxsel

Brussel is tweetalig (in realiteit meertalig) : voor de eerste maal kan een franstalige inwoner in volle vertrouwen stemmen voor een kandidaat op een nederlandse lijst ! Pro Bruxsel maakt immers geen onderscheid tussen beide en verdedigt uw Brusselse identiteit ongeacht uw taal ! Nederlandstalige, franstalige of anderstalige inwoners zijn allen even volwaardige Brusselse burgers en daar gaat het hem tenslotte om. Ik ben overtuigd dat tolerantie, openheid en samenwerking de enige echte garanties zijn voor een gezonde  en bloeiende toekomst die we samen zullen opbouwen.

Pro Bruxsel : één partij, één programma, twee lijsten*

Pro Bruxsel :                 www.probruxsel.be

Eddy Van Cleemputte : http://eddyvancleemputte.skynetblogs.be

* Enkel de taalwetten verplichten ons twee differente lijsten naar voor te brengen !

              “Artikel 3 van de Grondwet : België betaat uit 3 Gewesten :

*het Vlaamse Gewest

*het Waalse Gewest

De Brusselaar wordt voor dom gehouden en moet maar best zijn mond houden.

Eens te meer blijkt uit de nieuwe federale regeringsvorming  dat Brussel totaal naast de tafel valt. Ons dierbaar stadsgewest, en dus ook haar bevolking,  telt eens te meer voor noppes en wordt dan ook zoals naar gewoonte buiten alle beslissingen gehouden.   Inderdaad, onder de 14 ministers die de tijdelijke nieuwe Verhofstadt III regering telt, vinden we geen enkele, noch nederlandstalige, noch franstalige Brusselaar terug.  Wellicht denkt men dat de Brusselaar, in analogie met vroegere beweringen, niet intelligent genoeg is om aan een regering deel te mogen nemen. Het is een feit dat binnen deze regeringsvorming er niemand is die zich maar enigszins bekommert om het lot van onze hoofdstad. Het is dan ook een waanzinnige utopie te verwachten dat iemand zijn “politieke” nek gaat riskeren om de Brusselse belangen te verdedigen. Hoe lang zal deze provocatie nog blijven duren ?

Het is dan ook met een warm hart dat ik het initiatief van de verenigingen Aula Magna, Bruxsel forum en Manifesto toejuich voor hun permanente inzet in de verdediging van ons gewest. In naam van de 10 000 ondertekenaars van het “Brussels manifest” hebben zij protest aangetekend bij Guy Verhofstadt om ervoor te zorgen dat de toekomstige institutionele hervorming rekening zou houden met de verwachtingen van de Brusselaar. 

Antwoord verwacht binnen een paar maanden.  Zelf blijf ik mij inzetten voor de nederlandstalige, franstalige of anderstalige Brusselaar. Het zijn immers allemaal Brusselaars.  Indien sommigen mij verwijten té regionaal te denken, dan antwoord ik hierop : laten wij beginnen met de werkelijke erkenning van het brussels gewest om te vervolgen met een vriendschappelijke en opbouwende samenwerking tussen Brussel en de andere gewesten. Het kan dan enkel ieder ten goede komen en onze internationale uitstraling verbeteren.  Kortweg, democratie in alle eerlijkheid !

U bent hier geboren, u hebt hier studies gelopen of u hebt verkozen hier te wonen, u hebt hier geinvesteerd in een woning, u hebt hier uw vriendenkring opgebouwd, uw kinderen gaan hier naar school en hebben hier hun kameraadjes, u hebt hier werkgelegenheid, ....., kortom u woont, werkt en leeft in deze stad of anders gezegd, uw ganse leven draait om en rond Brussel.

Terecht bent u dan ook zeer betrokken bij het gebeuren om en rond Brussel.

U hoeft zich daarom niet actief te interesseren aan politiek, maar geef toe dat u toch graag heeft dat alles goed gaat met de stad waarin u leeft.

U bent fier over uw stad, en terecht, want het is de bruisende hoofdstad van Europa.

Naar menig zeggen van europese ambtenaren is het leven in onze stad hier meer dan aangenaam in vergelijking met sommige andere steden binnenin de europese unie. De meest aangehaalde reden hiervoor is de sterk kosmoplitische sfeer en de grote culturele openheid van de Brusselse bevolking, zodat zich hier zorgeloos integreren geen enkel probleem is, noch voor de abtenaren zelf, noch voor hun familie. Deze europese en internationale communauteit brengt welvaart aan onze stad maar ook een snelle stijging van de immobiliën prijzen en de levenskosten in het algemeen.

Dit ganse gebeuren zou zeer positief kunnen zijn moesten we maar niet steeds te kampen hebben met een groeiende verarming van onze stad. Dit fenomeen is niet nieuw en reeds vele studies en analyses werden hieraan gewijd. De oorzaken zijn ook gekend en de middelen om eraan te verhelpen eveneens.

Wat ontbreekt dan wel ?

Brusselaars beseffen maar al te wel dat er iets verkeerd loopt. Brussel is een smeltkroes van culturen en het is nochtans niet deze mixiteit die aan de basis ligt van de problemen.

Communautaire twisten in ons Gewest, in tegenstelling tot de rest van het land, zijn zelden.

De diverse taal-en cultuurgemeenschappen leven hier samen zonder al te grote problemen.

Neen, het ware probleem van onze stad is een nijpende werkloosheid. I

s er dan geen werk in ons Gewest of willen de mensen hier bij ons niet werken ? Absoluut niet, Brussel levert tenandere werk aan meer dan 350 000 navetteurs afkomstig uit de twee andere landsgedeelten.

Het reële probleem ligt eerder bij een gebrek aan lokale competenties en dit gebrek wordt steeds verder onderlijnd door een schrijnend tekort aan een gepaste opleiding van de lokale bevolking.

Scholing, opleiding zijn dus ‘key issues’ voor de toekomst van onze ‘stad’.

Maar scholing is een actie op middellange tot lange termijn. Bovendien zijn hiervoor ook de nodige financieringen vereist alsmede de bevoegdheden om practisch tewerk te kunnen gaan. De aanslepende communautaire twisten tussen de franse en vlaamse taalgemeenschappen, de voorbije langdradige onderhandelingen om tot een regering te komen, de vlijmscherpe commentaren aan elke kant van de taalgrens doen de Brusselaar maar al te goed beseffen dat hij bij het ganse gebeuren weinig of zelfs niet betrokken wordt en dus niets in de pap te brokken heeft.

De Brusselaar moet machteloos toezien hoe zijn geliefde stad steeds verder wordt afgetakeld ten voordele van de andere Gewesten. Op federaal gebied bekommert men zich niet tenminste over de toekomst van Brussel. In mijn vele contacten op het terrein heb ik ettelijke malen mogen horen en vaststellen dat de doorsnee Brusselaar zich machteloos voelt en niet weet tot wie hij zich moet richten.

De aanhoudende communautaire twisten beginnen zwaar door te wegen op ons dagelijkse gebeuren. Projecten worden afgeremd, lopende zaken blijven hangen, wetsvoorstellen worden niet gestemd, beslissingen worden niet genomen en gemeentebesturen worden in hun dagelijks beleid rechtstreeks getroffen door deze aanslepende conflictsituatie.

De doorsnee Belg is bekommerd en sommigen vrezen zelfs voor een "harde"afloop en voor de toekomst die we aldus voorbehouden aan onze kinderen. In internationale middens wordt onze nationale ernst steeds meer in twijfel getrokken. De man in de straat wordt kotsbeu van van het politieke gedoe en haalt iedereen, zelfs de meest oprechte politiekers, over dezelfde kam.  Een toestand die niet alleen storend is voor deze laatsten maar ook voor de vrije meningsuiting en de democratische vooruitgang van ons land.

De  kuil wordt alsmaar groter tussen de verwachtingen van de bevolking en de acties gevoerd door de politieke leiders. Wanneer zal men eindelijk gaan inzien (of willen inzien) dat het communautaire onderscheid voor ons allen eerder een verrijking is dan een probleem. Laten we positief zijn en ons afvragen of deze communauatire rivaliteit dit alles werkelijk rechtvaardigt.  Persoonlijk heb ik hieromtrent de sterkste twijfels, maar ja elk zijn mening. In dat verband ben ik niet weinig fier te behoren tot de enige gemeenschap in ons land waar deze communautaire problemen tot een praktisch onbestaand niveau zijn herleid.

Ik ijver steeds verder voor verdraagzaamheid en constructieve samenhang tussen Vlamingen en franstaligen.

Zoals vele Belgen heb ik mijn origines in beide taalgemeenschappen. Ik betreur steeds elke vorm van twist tussen "ons", Vamingen, Walen, Brusselaars, kortom, ..... Belgen van rasechte bodem. Vergeten we bovendien niet dat ons land niet enkel deze 2 taal- en cultuurgemeenschappen telt, maar nog vele andere zoals Germanofone, Turkse, Marokkaanse, Aziatische,.....internationale. Waar gaan we naartoe als elk van deze mekaar gaat bevechten ? Tonen wij niet het slechte voorbeeld aan de "nieuwe" Belgen, die wij nadien zelf gaan bekritiseren als er binnen hun gemeenschappen iets verkeerd gaat. Mensenrechten bestaan immers toch nog en onze samenleving bant naar mijn beste weten toch nog altijd elke vorm van racisme. Niettegenstaande alles slaagt België er toch in om met haar communautaire problemen een taalracisme op democratische basis in leven te houden en als "verechtvaardigd" te laten aanvaarden. Verbazend nietwaar en dit in de 21^ste eeuw onder mensen van "goede wil"! We moeten ons nu toch wel degelijk afvragen waar de grens ligt tussen racisme en tolerantie. Alles hangt natuurlijk af van de persoon die zich deze vraag stelt, maar in onze "Belgische" toestand zitten we toch wel op een gevaarlijke glijbaan met versleten remmen.         

Iedereen geeft grof toe dat meer dan 6 maanden zonder regering een historisch record is. Het ziet er nochtans niet naar uit dat we daarom aan een snelle oplossing toe zijn, en ...indien dit wel het geval zou zijn, wie weet dan weer voor hoelang ! De extremistische Vlaamse partij (NVA) verwerpt elk mogelijk aakoord en wakkert voordurend het communautaire vuur aan en roept bovendien telkenmale de ongepaste verontschuldiging in dat zij een kleine partij zijn en het dus zij niet zijn die beslissen. Ze brengen zelfs hun eigen kartelpartner in het gedrang in die zin dat ze niet moeten ontkennen dat ze op die manier de formateur Yves Leterme naar de galg hebben gezonden. Verleden  week kwam het dan ook zo ver. Leterme wordt gelyncht en alles zit voortaan weer vast. Eminente politologen geven nochtans grif toe dat de enige haalbare coalitie een oranje blauwe regering is. Na een nieuwe omweg komen we dus uiteindelijk en met de grootste waarschijnlijkheid terug op oranje blauw. CD&V blijft echter pertinent zijn kartelpartner NVA ondersteunen ten koste van Leterme verkozen door meer dan 800 000 Vlamingen.  Loont dit alles zich wel ? Binnenin de gemeenschappen, en meer specifiek de kiezers, begint men zich ernstig vragen te stellen. Bovendien worden nu politieke machtsposities ingenomen. Partijvoorzitster J. Milquet stelt zich voor als de uiteindelijke enige echte verdediger van de franstaligen en dit tot grote ergernis van de franstalige liberalen. Verhofstadt wordt er door de Koning dringend bijgeroepen en zijn populariteit rukt hiermede terug sterk omhoog, zelfs na een miskenning bij de laatste verkiezingen. Een tripartiete regering wordt als mogelijkheid ook weer naar voor geschoven door de franstalige socialisten en een voorlopige Verhofstadt III regering behoort tot de mogelijkheden om de lopende dringende dossiers (buiten een regeringshervorming) uit het slop te halen. Kortom een steeds verder gaande warboel.

En bij dit alles wordt in alle talen gezwzegen over Brussel !  Vlaanderen en Wallonië zijn de enige discussiepartners en Brussel moet zich maar koest houden en zich neerleggen bij wat de 2 communauteiten beslissen.

Het lot van Brussel bekommert immers niemand in zoverre dat Vlaanderen het meer dan verantwoord vint dat Brussel bij haar regio ingelijfd wordt. Wallononië denkt in dezelfde richting. Niemand echter denkt eraan dat de Brusselaar zich nog Vlaming noch Waal voelt, maar in de eerste plaats Brusselaar. In die optiek heeft hij dan ook het volle recht zich uit te spreken over zijn eigen toekomst. Het specifieke van Brussel is dat de beide taalgemeenschappen zich binnenin de regio sterk vermengd hebben en er zonder problemen met mekaar leven. Daarom ook wil Brussel, en in het bijzonder de Brusselaar, dat het gewest zich ontwikkelt als een volledig autonoom gewest en in de toekomst constructief samenwerkt met de 2 andere gewesten.

Ik zal niet nalaten steeds verder te ijveren in die optiek en mijn uiteindelijke betrachting blijft meer dan ooit het woord te geven aan de Brusselaar. Dit is pas echt democratie! "Histoire à suivre"!      

35000 echte Belgen in de hoofdstad : veel volk op de been en ik was er bij !

Een hartverwarmend gevoel om voor een keer niet de oren afgezaagd te worden met de communautaire twisten !

Het koude herfstweer, evenwel opgevrolijkt door een schuchtere zon, kon de "overtuigde" Belg niet thuishouden. Zij waren er om de driekleur te verdedigen tegen de aanhoudende separatistische uitingen van extremistische "taal"partijen.

Met deze mars, reeds maanden voorafgegaan door een sieren van onze driekleur op meerdere gevels in het land en in het biojzonder in Brussel, kwam het duidelijk naar voren dat de doorsnee Belg, toch Belg wil blijven in een verenigd België.  

Hoewel iedereen verwachtte dat er practisch geen nederlandstaligen zouden zijn op deze manifestatie, bij mekaar geroepen door de franstalige gemeenschap, bleekt het toch dat er tussen de 10 tot 15% nederlandstaligen naar Brussel waren gekomen. De Vlaming is dus uiteindelijk toch niet zo separatistisch als men in politieke Vlaamse kringen zou willen laten blijken.

De meeste deelnemers aan deze mars waren er omdat ze nog steeds geloven in België. Zoals onze groutouders tijdens W.O. II gevochten hebben tegen de bezetter om hun kinderen in de toekomst te kunnen laten leven in een vrij land met een vrije meningsuiting, zo vechten ook vele mensen nu, dan evenwel op een meer democratische en beschaafde manier, tegen het "indringende" separatisme. Fransprekenden en nederlandstaligen liepen alsdus in de opmars hand in hand, zij aan zij, met verenigde krachten.

Ik had de gelegenheid om met veel mensen van beide taalgemeenschappen te praten en steeds kwamen dezelfde meningen altijd maar weer naar voren. Waarom nemen we in ons land geen voorbeeld aan Brussel, waar nederlandstaligen en franstaligen constructief met mekaar leven. Een duidelijke voorbeeld hiervan zijn het grote aantal gemengde huwelijken in het Brusselse Gewest. Waarom hebben onze ouders zo hard gevochten voor de eenheid van ons land waar wij dit alles nu aan stukken zouden laten slaan. Waarom wil men niet inzien dat twee gemeenschappen ook twee culturen zij die ons alsmaar verrijken. Wij zijn die geschillen beu ! Ons land is te klein om zich een verdere opsplitsing te kunnen veroorloven. Indien we dan toch tot een hervorming moeten komen, laten we dan ons "oud vaderlijk land" aanpassen en dit verwezenlijken door een nieuwe benadering van België : 3 regio's die elkaar permanent bijstaan en verrijken. Laten we ons land en haar hoofdstad een internationale uitstraling geven. Deze eenheid is uiterst belangrijk, nu diverse grote Europese steden zich hard voorbereiden en zich reeds aftekenen als ernstige concurrenten voor Brussel als hoofdstad van Europa.  

Leve het nieuwe en moderne België met een Europese hoofdstad, die naam waardig.     

Ruim 8 maanden sinds de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2006. Achter de schermen maar toch actief, een periode die ik nuttig gebruikt heb om het politieke gebeuren op de voet te volgen, te analyseren en een handje toe te steken aan de campagne voor Kamer en Senaat.  Nu is wellicht de tijd gekomen om een kleine balans op te maken. Het is niet mijn bedoeling om met deze korte samenvatting kritiek of een “politiek” oordeel te vellen op bepaalde taalgroepen, personen, strekkingen, gemeenschappen of acties, maar eerder een overzicht te geven van wat mij persoonlijk getroffen heeft in de voorbije maanden. De beoordeling van deze feiten, als overtuigde democraat, laat ik vanzelfsprekend aan u over.

• De 19 Brusselse gemeenten kregen snel een officiële operationele gemeenteraad.
• Schaarbeek, evolueert snel in de goede richting en respecteert haar kiesbeloftes, zelfs met topfiguren zoals Denis Grimberghs en Laurette Onckelinx in een woelige en tijdrovende oppositie.
• Schaarbeek, 2^de van de 19 deelgemeentes van het Brusselse Gewest, “leent” haar gemeentesecretaris, Jacques Bouvier, voor 6 maanden aan Charleroi.
• Begin dit jaar telt ons Brusselse Gewest 1,1% minder werklozen dan vorig jaar op hetzelfde moment. Het werklozencijfer ligt nu op 19,8% maar blijft nog te hoog.
• Een “liberale” vergelijking: in 2006 is de werkloosheid in Schaarbeek gedaald met 4,3%! Zoals Bernard Clerfayt dikwijls zelf verklaart: efficiëntie en ethiek liggen altijd aan de basis van een gezond beheer.
• Het feest van de Iris 2007 was eens te meer bijzonder geslaagd. Massale publieke opkomst en belangstelling voor het Brusselse Parlement en de Brusselse waardes (economische -, culturele -, sociale - en artistieke activiteiten). Ook de Europese instellingen (Europese commissie, Raad van Europa en Europees Parlement, hoofdstedelijke symbolen), kenden een sterke toeloop.
• Charleroi, smeltkroes van ondelicate personen en handelingen. Gehoord op de radio: vandaag is er niets nieuws aan het licht gekomen in Charleroi. Waar gaan we naartoe? Ogenschijnlijk worden uitzonderlijke feiten nu dagelijkse kost!
• Schaarbeek zet 5 kandidaten op de MR lijst voor de Kamer, Bernard Clerfayt, 2 schepenen en 2 gemeenteraadsleden.
• “Het grote debat”op televisie tussen Yves Leterme en Elio De Rupo, toonde ons een Leterme in topvorm.
• Tewerkstelling is een absolute prioriteit voor ons Gewest. Na de harde Golf klap en zware onderhandelingen is er dan toch een positief Audi alternatief gevonden.
• Belgische werkkrachten zijn internationaal toch als kwalitatief zeer hoogstaand aangeschreven!
• Sinds maart ben ik werkzaam als secretaris/vertaler bij de nationale Sociale Dienst van de Geïntegreerde Politie (lokale en federale politie). Perfecte tweetaligheid was de doorslaggevende factor bij de selectie. Kennis van de beide landstalen is beslist een belangrijke troef voor de toekomst van iedere Brusselaar. Ouders denk hieraan voor het welzijn van uw kinderen.
• Nicolas Sarkozy President ! Nieuwe hoop, zelfs voor kiezers uit minder rechts geneigde milieus. Nicolas Sarkozy veroorzaakt een “politieke tsunamie”. Extreem rechts wordt kortgewiekt en haar kiezers vinden zich terug in bepaalde ideeën van de UMP. De Franse communistische partij staat op springen. Het Franse gebeuren is belangrijk want als buurland kunnen de Franse verkiezingen sterk ons eigen nationaal politiek gebeuren beïnvloeden.
• Minister van Financiën Didier Reynders, partijvoorzitter MR, heeft een hechte band met de nieuwe Franse president. Al te dikwijls wordt Reynders lovend vergeleken met de nieuwe Franse president en betiteld als de “Belgische Sarkozy”.  
• Yves Leterme Premier? Voor de verkiezingen van 10 juni legt Yves Leterme harde kiescriteria op aan zichzelf Bij een eventuele nederlaag zou hij het zelfs kunnen stellen als Minister van Financiën, in een toekomstige regering Verhofstadt.
• Op 27/5 haalt de 20 km looprace van Brussel als 28ste editie een record met 20 000 deelnemers! Een groeiend succes zoals ook de groeiende Europese erkenning van Brussel als hoofdstad van Europa.
• De resultaten van Kamer en Senaatverkiezingen tonen een duidelijke blauwe trend in België. MR wordt de meerderheidspartij in Brussel en Wallonië ten koste van de PS. Samen met Open-VLD zijn voortaan de liberalen de belangrijkste politieke familie in ons land. NVA-CD&V is overwinnaar in Vlaanderen en Yves Leterme haalt bijna 800 000 voorkeurstemmen. Ecolo en Groen boeken serieuze vooruitgang. SPA kent even zware verliezen als de Franstalige PS.
• De koning stelt Didier Reynders aan als informateur. Eerbetoon aan de MR maar wat een extreem moeilijk Belgisch embroglio om op te lossen.
• Amper 43 jaar oud, Jacques Simonet, heeft ons deze week verlaten. Jacques was een spilfiguur in de MR had amper een paar dagen geleden nog 20 000 voorkeurstemmen verworden als suppleant voor de Kamer. Met hem gaat een harde verdediger van ons Gewest en haar waardes. Mijn oprechte rouw aan de familie en in het bijzonder aan zijn echtgenote en zijn 2 kinderen in deze pijnlijke ogenblikken.
• Op zondag 17 juni bevestigt de Franse bevolking haar blauwe presidentskeuze. Nicolas Sarkozy krijgt alle troeven in handen om zijn “modernisering” van Frankrijk door te voeren.

 Tot binnenkort !

Tot binnenkort

Brussel: enkele persoonlijke overwegingen.

Wanneer men de “Brusselse” ambities en recente uitlatingen van sommige Vlaamse politieke partijen nader onder de loep neemt, is het niet meer dan normaal dat men zich als inwoner van het Hoofdstedelijk Gewest Brussel, zorgen maakt over de toekomst van het Gewest en de eventuele nefaste gevolgen voor ons land.

Terwijl sommige Vlaamse politici uit het Noordelijke landsgedeelte eerder separatistisch denken en handelen, watertanden anderen dan weer om de autonomie van het Brusselse Gewest te verbreken en dit op te eisen in het Vlaamse landsgedeelte. Sommigen zien het zelfs uitgestoten uit België als een institutionele Europese deelgemeenschap, volgens het model Washington DC.

Zelfs indien men erkent dat Vlaanderen een aanzienlijke economische vooruitgang heeft geboekt over de laatste decennia, is dat nog geen reden om zich superieur te gaan voelen tegenover de rest van de Belgische bevolking (Brussel en Wallonië).

De lage werkloosheidscijfers in Vlaams België worden al te dikwijls gebruikt om het economische succes van het Vlaamse Gewest te illustreren en in dat verband wordt Brussel ten onrechte, regelmatig met de vinger gewezen.

Bekijken we echter even sommige feiten van ietwat dichterbij.

Dagelijks komen 355000 pendelaars in Brussel werken, waaronder een groot aantal Vlamingen. Slechts 38000 Brusselaars gaan professioneel buiten hun Gewest werken, wat dus voor ons Gewest een negatief saldo vertegenwoordigt van meer dan 300 000 banen.

Het Brusselse Gewest met haar 1000 000 inwoners heeft bovendien een economische uitstraling over meer dan 2,500 000 personen. (professionele uitbesteding aan derden, regionale randeconomie,…). Ook vele “Vlaamse” randgemeenten delen mee in de Brusselse koek.

Naast het banen deficit, levert het pendelgedoe ook nog andere problemen op: het Brusselse Gewest keert globaal hoge werkloosheidsuitkeringen uit aan haar eigen bevolking en moet enorme uitgaven verzekeren om de Brusselse mobiliteitsproblemen, verbonden aan het pendelverkeer, te kunnen opvangen (parkeren, verkeerspolitie, veiligheid, openbaar vervoer…) De Brusselse pendelaar is bovendien voor deze inspanningen niet erkentelijk tegenover “Brussel” gezien hij het merendeel van zijn inkomsten spendeert buiten het Gewest (regionale belasting, vastgoed en handelsuitgaven,..). Wat is dus juist en waar ligt de waarheid? Met welk recht mag men het Brusselse Gewest als dusdanig negatief gaan beoordelen? Voor wie is deze situatie uiteindelijk voordelig? Ik laat u hierover liefst persoonlijk oordelen. Wat willen de "Noord-Belgische Vlaamse" partijen dan nog meer?

Dikwijls hoor ik dat vele “Brusselaars”zich afvragen of de Vlaamse vooruitgang nu net niet aan een keerpunt is gekomen, waarbij stagnatie of zelfs achteruitgang op het programma staan. Als er geen vuiltje aan de lucht is, waarom lonkt men dan zo sterk naar “Brussel”? Of is de minder evidente vooruitgang van Vlaams België in vergelijking soms niet te verklaren door een sterker wordende Franstalige aanpak? Het is een feit dat de zaken zeker niet zo goed gaan als men zou willen doen uitschijnen in Vlaams België. Hoe verklaart men hier anders trouwens de opmars van extremistische partijen? De traditionele Vlaamse politieke partijen hebben er inderdaad meer en meer te kampen met een alsmaar sterker Vlaams extremisme. In hun streven naar Brusselse inmenging of beheer kan men zich de vraag stellen of deze klassiek partijen wellicht ergens anders willen uitproberen wat zij in hun eigen taalgebied niet hebben kunnen waar maken, namelijk vooruitgang boeken zonder de hinder van een partij zoals Vlaams Belang? Om toch politiek aan de macht te kunnen blijven gaan sommige traditionele partijen zelfs over tot “belangenhuwelijken” met extreem rechts.

In elk geval is de Vlaamse Brusselaar geen dupe. Hij beseft maar al te goed dat zijn persoonlijke belangen in de eerste plaats liggen in het Brusselse Gewest. Hij voelt zich niet meer betrokken bij de enge politiek van Vlaamse partijen uit Noord België. Hij herkent zich niet meer in de ambities en betrachtingen van deze partijen. Hij maakt immers al sinds lang deel uit van het Gewest en voelt zich in de eerste plaats Brusselaar. Leven Vlaamse en Franstalige Brusselaars hier ten andere niet samen zonder hinder van communautaire problemen?

Buiten de verdere economische vooruitgang van het Gewest en het vrijwaren van de levensvreugde, voelt de doorsnee Brusselaar, van welke oorsprong ook, zich eerder tevreden hier te wonen.

Meer dan ooit op een dag als 11 november, herdenkingsdag van de wapenstilstand, had ik oprechte eerbied voor alle oud-strijders die in de uiterst moeilijke oorlogsjaren hun leven hebben gewaagd of geofferd voor de verdediging van ons land teneinde  hun nakomelingen (wijzelf, onze kinderen en kleinkinderen) een leven te kunnen waarborgen in een vrij België.

Niet zolang geleden nog vertelde mijn vader (oud-strijder en gewapend weerstander tijdens W.O. II ) mij zijn pijnlijke ervaringen tijdens de winterse slag van de Ardennen. “Ik heb mijn oorlogsmakkers zien sterven naast mij in de sneeuw tijdens de slag om Bastogne. Wij vochten om België, en niemand onder ons vroeg zich af of we Brusselaar, Waal of Vlaming waren.”

Daarom was ik dan ook geschokt tijdens de kiescampagne 2007, toen een rasechte Vlaming mij verweet unitarist te zijn.

Dikwijls, tijdens diezelfde campagne, werd ook mijn sympathie tegenover een partij als FDF bekritiseerd en werden deze laatste en haar leider Olivier Maingain beoordeeld als Franstalig extremisme, een soort van tegenhanger van Vlaams NVA.

Niemand kan nochtans ontkennen dat de partij FDF al sinds altijd in de bres staat voor de verdediging van de Brusselse belangen.

Bovendien stonden op de laatste Franstalige liberale kieslijsten in Brusselse gemeentes voor de gemeenteraad 2006 een aantal rasechte Vlamingen. 

Twijfel werd toen gezaaid over de “echtheid” van de bedoelingen van deze personen. Is het dan zo moeilijk voor sommige Vlamingen om te aanvaarden dat Brussel niet alleen tweetalig is, maar voor het merendeel dominerend Franstalig is. Zijn Vlamingen op een Franstalige Brusselse kieslijst niet eerder een teken van openheid, erkenning en democratie van deze lijst naar de Vlaamse Brusselaars toe? Vlaamse partijen in het Brusselse hebben door hun minderheid toch maar weinig kans op medezeggenschap in het gemeentelijke beheer en wie als Vlaamse Brusselaar kan dit tegenspreken. De recente kiesresultaten zijn daar terug een uitstekend voorbeeld van.

Alles komt gewoon neer op het feit dat bepaalde rasechte democratische Belgische Vlamingen, waaronder mijzelf, de belangen van de Vlamingen in het Brusselse willen behartigen maar dan wel ook in vol respect voor de Franse cultuurwaardes. Juist hiervoor worden ze geëerbiedigd door de Franstalige Brusselse gemeenschap. Aldus versterkt kunnen ze de Brusselse Vlamingen en het Gewest Brussel beter verdedigen.

Dit is volgens mij daadwerkelijk 100% democratie in alle opzichten, al noemen sommigen het dan ook honend unitarisme.

In een tijdperk van structurele vereniging op alle gebied (landen en bedrijven), zal ik zeker altijd met alle kracht verdeling en onrust zaaien tegenwerken.

Ik heb het volste vertrouwen in de inwoners van ons Gewest. Ik twijfel er niet aan dat de Vlaamse Brusselaars zullen inzien dat mijn bedoelingen gezond zijn alsook de middelen die mij hiervoor worden aangeboden en die ik gebruik.

Lang leve België en …

“Eendracht maakt macht”!

Brusselaars opgelet!

Verkiezingsgladheid in zicht!

Terwijl sommigen nog druk in de weer zijn met het verwerken van de resultaten van de voorbije gemeenteraadsverkiezingen (of met die te verteren!) en de nieuwe gemeenteraden nog niet officieel in werking zijn, zijn bepaalde Vlaamse partijen al druk op het oorlogspad voor de komende verkiezingen in 2007. En eens te meer staat ons geliefd Gewest in het brandpunt van de belangstelling van Vlaamse politici die het niet noodzakelijk goed voor hebben met ons. Na de pijnlijke zomerse uitlatingen van Yves Leterme, is het nu de beurt aan Renaat Landuyt die vindt dat Brussel, gelegen in het Vlaamse taalgebied, zich dan ook maar als Vlaamse stad zou moeten gedragen. Hij vindt dat het nu stilaan genoeg is met de Brusselse gemoedstoestanden en daar moet een einde aan komen. Brusselaars wees dus op uw hoede, Vlaamse kolonisatie in het vooruitzicht!

Brussel op de eerste plaats.... 

Het Hoofdstedelijk Gewest Brussel, ware enclave in het Vlaamse taalgebied en echte buffer tussen de Vlaamse en Waalse gemeenschappen wordt maar al te dikwijls bekritiseerd en oneerlijk begeerd. Uitzondering hierop zijn de Brusselaars zelf: zij hebben enkel lof voor de uitzonderlijke situatie van hun Gewest.

En bovendien hebben zij volkomen gelijk!

Ons Gewest is inderdaad uniek !

Het is de enige streek in België die zoveel nationaliteiten, etnische groepen, culturen en godsdiensten huisvest en zich bovendien onderscheidt door een sociale tolerantie die het ganse land als voorbeeld kan dienen.

Uniek eveneens want het is het enige Gewest in het land dat kan bogen op een perfecte tweetaligheid. Vlaamse en Franstalige gemeenschap leven er harmonieus samen. Bovendien zijn er ook nog de talloze allochtonen en vreemdelingen, allen even begeesterd door de Brusselse samenleving. Waarom? Omdat allen zich in de eerste plaats Brusselaar voelen en hierop terecht fier zijn!

Ondanks een Franstalige meerderheid van 85%, zijn Vlamingen hier in aantal zo aanzienlijk, dat Brussel als derde grootste Vlaamse stad van het land, na Antwerpen en Gent, kan betiteld worden. We moeten zeker niet bescheiden zijn wanneer we het hebben over het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest. Wist u dat het Gewest inderdaad 4 hoofdsteden telt: namelijk hoofdstad van België, van Europa, van de Franstalige Gemeenschap en van Vlaanderen.

Het Gewest telt ook een aanzienlijk aantal overheidsinstellingen en heeft een economische uitstraling die reikt ver buiten de grenzen van de 19 Gewestelijke gemeentes. Brussel heeft ook een wereldreputatie. Zelfs als men in verre uithoeken van onze planeet nooit gehoord heeft over Vlaanderen of Wallonië, of zelfs België, toch kennen de meesten Brussel, …als hoofdstad van Europa. Door haar Europese bestemming staat Brussel dikwijls centraal op het podium en biedt zonder meer reële toekomstkansen voor onze kinderen. Wat een buitenkans voor haar inwoners

en het ganse land.

Deze gegevens in acht genomen, is het normaal dat de Brusselse kwestie sterk de ambities aanspreekt van politieke partijen en aldus dikwijls aanleiding geeft tot hevige politieke rellen. Maar wie anders dan de Brusselaars zelf kunnen eerlijk en met passie beter hun streek verdedigen? Het gaat hem hier ten slotte over hun eigen toekomst. Ons Gewest moet de middelen krijgen ter hoogte van de ambities die men voorop stelt. We moeten streven naar een verdere autonomie en met alle man en macht verhinderen dat ons Gewest ingesloten wordt in een institutioneel harnas dat enkel tot verstikking kan leiden. Het Gewest moet verder onafhankelijk blijven en steeds beschikken over de noodzakelijke flexibiliteit en een snel aanpassingsvermogen om verdere vooruitgang te kunnen waarborgen. Om het groeiproces verder in de hand te werken is een “toetreding”van de randgemeentes een ware must. Maar is dit ten andere niet een stille wens van de meeste van de inwoners van deze gemeentes? Zij weten maar al te goed dat de gunstige evolutie van het Hoofdstedelijk Gewest Brussel voor hen beslist sociaaleconomische voordelen, stabiliteit en welvaart zal opleveren. Brusselaars, laten we ons niet om de tuin leiden en laat ons voorzichtig blijven met voorstellen door andere partijen dan die welke al sinds meerdere jaren ijveren voor de welvaart van ons Gewest. De inzet van het Gewest, zowel voor Nederlandstalige of Franstalige inwoners is en blijft in de eerste plaats een Brussels belang dat zich plaatst ver boven elke taalaanhorigheid. Persoonlijk blijf ik verder ijveren voor de verdediging van ons Gewest.

De keuze van het hart.

HARTELIJKE DANK aan u allen die mij gesteund hebben tijdens de voorbije kiescampagne.

Amper 2 maanden geleden nog in de schaduw, heb ik dank zij U 374 voorkeursstemmen gehaald en sta op de 62 ste plaats op een totaal van 286 kandidaten (alle strekkingen) voor de gemeenteraadsverkiezingen in Schaarbeek.  

Dit spoort mij aan om mij verder te blijven inzetten voor onze toekomst. 

Eddy Van Cleemputte

De « meervoudige » stem

Tijdens mijn campagne in onze gemeente, heb ik meerdere malen kunnen vaststellen dat een aanzienlijk aantal kiezers niet volledig op de hoogte is van wat een meervoudige stem betekent. Ik vind het aldus belangrijk enkele verduidelijkingen hieromtrent te geven, vanaf de gestelde vragen op het terrein.

V : Meervoudig stemmen ; betekent dit dat ik kan stemmen voor meerdere lijsten ?

A : Neen, u kunt enkel stemmen voor één enkele lijst !

V : Meervoudig stemmen betekent dan dus dat ik kan stemmen voor meerdere kandidaten ?

A : Ja, u kunt effectief stemmen voor meerdere kandidaten op éénzelfde lijst.

V : Kan ik stemmen op kandidaten die voorkomen op verschillende colonnes van de lijst ?

A : Ja, dat mag u doen.

V : Indien ik wil stemmen op meerdere kandidaten, moet ik dan eerst het vakje helemaal bovenaan de lijst zwart maken ?

 A : Neen, de stem bovenaan de lijst (dus boven alle colonnes) is één manier van stemmen, terwijl het stemmen voor een kandidaat, een andere vorm van stemkeuze is

V : Moet ik mijn stem bevestigen na mijn voorkeurstem op elke kandidaat ?

A : Neen, vooral niet ! u moet enkel bevestigen wanneer u alle kandidaten van uw keuze aangeduid hebt. U bevestigt dus enkel helemaal op het einde. Uw bevestiging betekent inderdaad het einde van uw stembeurt.  

V : Aan hoeveel kandidaten kan ik mijn voorkeurstem geven ?

A : Aan alle kandidaten van de lijst min één. (indien u alle kandidaten van de lijst aankruist, komt dit overeen met een stem bovenaan de lijst)

V : Indien ik bovenaan de lijst (dus boven alle colonnes) stem, stem ik dan voor iedereen ?

 A : Neen, u verklaart zich alleen akkoord met de volgorde van de kandidaten binnenin de lijst, maar u uit geen voorkeurstem voor een specifieke kandidaat.

V : Indien ik dus stem bovenaan de lijst, wie krijgt dan mijn stem ?

A : De lijststemmen gaan na het tellen van de voorkeurstemmen verdeeld worden tot uitputting in de eerste plaats naar de eerste kandidaat op de lijst, en vervolgens naar de tweede kandidaat, derde kandidaat…maar zelden gaat dit veel verder.

V : Wat is het voordeel te stemmen op meerdere kandidaten van de lijst ?

A : U kunt op die manier niet alleen uw sympathie of interesse betonen voor meerdere kandidaten, maar ook beslissen over wie u wilt zien in de toekomstige gemeenteraad (als team van de burgemeester).

V : Indien ik blanco stem, waar gaat dit naartoe ?

A : Een blanco stem is een uiting van afwijzen. In tegenstelling tot wat men meestal denkt, gaat die stem nergens heen, dus ook niet naar de meerderheid.

Besluit :

Ik nodig u uit te kiezen voor de « Liste du Bourgmestre 100% Schaerbeek » (LIJST Nr. 14)

Gevolgd door een voorkeurstem op kandidaat Nr. 16 (uw Vlaamse kandidaat), kandidaat Nr. 1 (uw burgemeester Bernard Clerfayt) en eventuele andere kandidaten van de Lijst 14.  

Ik dank u voor uw vertrouwen en zal alles in het werk stellen om dit waardig te zijn.

Eddy Van Cleemputte

Kanbdidaat Nr. 16 (laatste kandidaat onderaan de 1ste kolon)

Lijst Nr. 14  

Uw Vlaamse stem is uniek : gebruik ze strategisch intelligent !

De gemeentelijke kiescampagne 2006 zit er bijna op. Als kandidaat had ik het genoegen velen onder u persoonlijk te mogen ontmoeten (spijtig genoeg niet allen) en kreeg ik ettelijke malen de kans mij uit te drukken langs de pers of in het raam van televisieuitzendingen of kiesdebatten. Nu we binnen een paar dagen naar het stemlokaal trekken lijkt het mij belangrijk te besluiten met een  kiestechnisch argument dat  inderdaad tijdens mijn campagne sterk de aandacht heeft getrokken bij u, bewust Vlaams kiespubliek. Zo is er de impact van uw keuze op het toekomstige gemeentebeleid.

 U woont in Schaarbeek, (7^de gemeente van het Koninkrijk), en u voelt er zich goed !

Uw voertaal is Nederlands en u wil medezeggenschap ! 

Recente opiniepeilingen tonen aan dat Vlaamse partijen in Schaarbeek elk op zich slechts een heel klein % van de kiesbevolking vertegenwoordigen. Er is dus normaliter weinig of geen kans dat Vlamingen in de toekomst bij het gemeentebeleid betrokken worden.

Uw Vlaamse stem is nochtans heel waardevol en mag zomaar niet verloren gaan ! Als Vlaming ben ik hierom sterk bekommerd en zocht ik naar een elegante, democratische, efficiënte alternatieve oplossing. 

Ook bezorgd om het welzijn van haar Nederlandstalige gemeenschap ( toch 12% van de totale bevolking) heeft de lijst van de Burgemeester, (meerderheidslijst volgens de recentste peilingen), aldus Vlaamse kandidaten opgenomen in haar lijst.

Als onafhankelijke kandidaat Vlaamse schepen op een lijst die een krachtige invloed heeft in de belangen van uw gemeente, ben ik uw garant om uw verwachtingen als Nederlandstalige Schaarbekenaar in de toekomstige gemeenteraad te verdedigen.

TV Brussel verzorgt sinds 21 september politieke portretten over de diverse gemeentes in het Brusselse. Kwamen al aan de buurt op donderdag 21 september, St Pieters Woluwe, St Lambrechts Woluwe en Evere. Op vrijdag 22 september was het de beurt aan de gemeentes Jette, Anderlecht en Molenbeek.

Schaarbeek komt in beeld op maandag 25 september na het nieuws van 18u (verwacht rond 18u30) en zal in kringloop lopen om het uur.(18u30, 19u30, 20u30..)

Als Vlaamse kandidaat op de Lijst van de Burgemeester 100% Schaarbeek had ik het genoegen gekozen te worden om kort te praten over onze gemeente. De reportage werd gefilmd op de Lambermontlaan tussen 2 belangrijke Schaarbeekse projecten, Kinetix (onder constructie) en het Josaphat park (start van de vernieuwingswerken).

Vlaams verkiezingsdebat in de Kriekelaar.

In het kader van de gemeenteraadsverkiezingen 2006, organiseerde het gemeenschapscentrum “De Kriekelaar” op vrijdag 15 september, in de lokalen van de Kattepoel in de Rogierlaan, een verkiezingsdebat tussen de eerst geplaatste Nederlandstalige kandidaat-gemeenteraadsleden op de diverse lijsten.

Show boat...

Wat een prachtige dag, deze 13de september!

Een stralende zon, 300 Schaarbeekse senioren en een jeugdige atmosfeer, waren de geslaagde ingrediënten van onze uitstap naar Antwerpen. Bernard Clerfayt, Bernard Guillaume en ikzelf waren bij de deelnemers. Na een korte rit per autocar (er waren er 6 in totaal!), verliep de rest van onze dag op het ritme van het water aan boord van de Seastar, een prachtige boot voor pleziervaarten op onze binnenwateren. Ontbijt, uitstekende lunch, tocht door het havengebied, kort bezoek aan de stad, dansspektakel en danspartijtje opgeluisterd door slagers uit de jaren 60/70 maakten het geheel bijzonder gezellig.

 

De dansvloer raakte nooit leeg: wat een energie die senioren!

 

 

Voor mij was het een uitstekende gelegenheid om op een sympathieke manier, rond een drankje, nader kennis te maken met de 55 plussers uit onze gemeente.

 

 

Deze prachtige dag, rijk aan emoties, zal waarschijnlijk voor lang bij velen een uitstekende herinnering oproepen. Meer van dat!

De waardes van een politieke kandidaat

 De gemeenteraadsverkiezingen komen er nu snel aan! U stelt zich waarschijnlijk al vragen over dit gebeuren. Op 8 oktober, wanneer u zich alleen in het stemhokje zult bevinden, juist vooraleer uw keuze te bevestigen, is het wellicht een uitgesproken moment om u voor de allerlaatste keer de volgende vraag te stellen: aan welke waardes moet de kandidaat die ik wil verkiezen beantwoorden? Deze vraag in dit ultieme moment is heel belangrijk voor uw toekomst want uw bewuste goede keuze kan u 6 jaar problemen besparen. We moeten grof toegeven dat een minuut bedenktijd in verhouding tot een mandaat van 6 jaar uiterst miniem is en nochtans van kapitaal belang is.

Het is deze overweging die mij ertoe aangezet heeft om mij zelf deze vraag te stellen. Als doodgewone kiezer, bekommerd om de toekomst van mijn gemeente, zou ik aan mijn voorkeurskandidaat de volgende raad geven en vragen stellen:

Indien u politieke verantwoordelijkheden wil waarnemen, dan moet u beslist deze keuze beter tweemaal overwegen dan eenmaal. De reden hiertoe is heel eenvoudig: u stapt uit de schaduwzone om een publieke figuur te worden in het brandpunt van de belangstelling. Dit houdt in dat alles wat om u heen draait, van nu af aan onderworpen wordt aan de publieke opinie. Indien u ongedeerd uit deze situatie wil komen, dan is het uiterst belangrijk dat uw gedragspatroon niet de minste kritiek krijgt. Denken we eraan dat niets of bijna niets in deze wereld voor altijd geheim blijft. Tijdens uw mandaat zal u geroepen zijn om steeds het goede voorbeeld te tonen. Slechte voorbeelden zal men u nooit vergeven! De publieke opinie kijkt misprijzend neer op vage situaties en hypocrisie en een verdacht gedragspatroon leiden heel snel tot schandalige ontdekkingen. Er komen spijtig genoeg regelmatig te veel slechte voorbeelden aan het licht. Deze overwegingen hebben mij doen nadenken over de kwaliteiten die er nodig zijn om zich positief te kunnen onderscheiden in een politieke functie.

Ze weerspiegelen echter enkel en alleen mijn persoonlijke visie met betrekking tot deze roeping. Op de vooravond van de gemeenteraadsverkiezingen van 2006, heb ik in feite een lijst willen opmaken van de voornaamste kwaliteiten eigen aan een toekomstig politiek mandataris. Een soort van 10 geboden! Deze kwaliteiten vindt men trouwens niet alleen terug bij politieke personen maar ook bij vooraanstaande sportmensen en bedrijfsleiders.

• De wil om u publiek nuttig te maken: uw kennis en vaardigheid te willen delen met anderen zonder er persoonlijk voordeel uit te halen. U betrokken voelen bij de problemen van uw medemensen en die willen helpen door middelen te geven om die problemen te overwinnen. U inzetten om altijd de menselijke waardes te verdedigen zoals verdraagzaamheid en respect.
• Ethiek / eerlijkheid: een eerlijk gedrag is de enige en echte waarborg op lange termijn. De waarheid komt steeds aan het licht. Om u een gerust geweten te verzekeren, gedraag u altijd in overeenstemming met de regels van een gezonde ethiek, echte waardes van onze actuele samenleving.  
• Een breeddenkende geestesingesteldheid: wees nieuwsgierig en onderhoud een constant contact met de actualiteit en uw omgeving. Analyseer de situaties en opinies met juistheid en toon u zelf als een voorbeeld van tolerantie en respect.
• Beschikbaarheid: blijf steeds beschikbaar, zelfs in de moeilijkste momenten en in de minst aangename situaties. Uw kiezers hebben hun vertrouwen in u geschonken en rekenen op uw hulp en uw beschikbaarheid.
• Lichamelijke conditie: uw beschikbaarheid en uw werklast, zullen u blootstellen aan stress. Zult u hieraan kunnen weerstaan? Denk eraan dat een beslissing genomen in paniek, meestal een verkeerde beslissing wordt. Hebt u wel de nodige fysieke conditie?
• Een positieve geest en houding: bent u bekwaam om positief te blijven in negatieve of hopeloze situaties? U zult worden geconfronteerd met de problemen van de anderen. Soms zullen er zware verwikkelingen bij te pas komen! Nooit zult u echter de moed, noch het gestelde objectief laten varen. Soms zal een mislukking u worden aangewreven. Bent u bekwaam om toch nog positief te blijven in dergelijke toestanden?
• Doorzettingsvermogen: sommige projecten zijn enkel te verwezenlijken op lange termijn. Bent u bekwaam om te werken aan dergelijke projecten zonder onmiddellijk resultaat te zien, en waarvan het succes lang uitblijft en de realisering een groot aantal hindernissen op uw weg legt?
• Verbintenis: is uw verbintenis reëel of enkel ingegeven door omstandigheden (verkiezingspraat)? Vele kandidaten of mandatarissen formuleren al te dikwijls wijze en mooie beloftes maar de werkelijkheid blijkt nadien gans anders. Vergeet nooit het gezegde: “belofte maakt schuld”.
• Durf: u zult niet alleen vrienden hebben! Dit zal u echter niet mogen weerhouden om uw eigen visie en mening te verkondigen. Bent u bekwaam de volle verantwoordelijkheid te dragen voor uw opinies en uw acties? Zult u kunnen weerstaan aan de verleiding van een compromis in eigen belang?
• De waarheid, enkel en alleen de waarheid: sommige waarheden zijn hard om aan te horen. Een harde waarheid is echter altijd te verkiezen boven leugens. U zult de publieke opinie nooit kunnen ontkomen. Bent u bereid om bepaalde harde waarheden te beleven, zelfs als die uw eigen persoon treffen? Zult u altijd de waarheid blijven verdedigen, ook als die negatief blijkt te zijn voor uw eigen persoon?

Een politiek mandaat beogen, is een zaak. Er alle risico’s van waarnemen, wordt een andere zaak.

Schaarbeek is vrij !!! ….Het gebeurde op 3 september 1944.

Zondag 3 september, dag voor dag, precies 62 jaar na de bevrijding van Brussel, had ik de eer een paar sterke emoties te mogen delen met een aantal oud-strijders (er zijn er minder en minder!), ter gelegenheid van een intiem ceremonieel in nagedachtenis van dit historische gebeuren. Voor de gelegenheid kwam mijn vader (84 jaar oud, oud-strijderoorlogsvrijwilliger en gewapende weerstander) vanuit Oostende deelnemen aan onze kleine maar plechtige herdenking. Na een eerbetoog aan het vaandel, werden bloemen neergelegd aan de 2 herdenkingsplaten in de voorgevel van ons gemeentehuis. Ere aan de Schaarbekenaren, slachtoffers gevallen onder de politie en agenten tijdens de 2^de W.O. Onze Burgemeester Bernard Clerfayt en de Schepenen Bernard Guillaume en Etienne Noel, nodigden ons vervolgens uit op een vriendschapsdrankje in de prestigieuze lokalen van ons gemeentehuis. Bernard Clerfayt sprak een paar welkomstwoorden uit en Bernard Guillaume riep, in het Frans en het Nederlands, een aantal pijnlijke herinneringen op van tijdens de oorlogstijd. Hij eindigde zijn historische uiteenzetting met een hartverwarmend “Leve België en leve de Koning”, gevolgd door het Belgische volkslied.

 

Wij uiten onze oprechte dank aan allen die hun leven hebben verloren of ingezet om ons vaderland te verdedigen en te bevrijden van de bezetter. Dank zij hun bovenmenselijke inspanningen leven wij en onze kinderen nu sinds 62 jaar in een vrij land. Hun opofferingen en toewijding mogen nooit verloren gaan in onze gedachten en moeten met fierheid worden overgedragen aan ons nageslacht.

Keizer Leterme de Eerste

Met een artikel gepubliceerd op 18 augustus j.l. in de Franse krant « Libération », graaft Yves Leterme de strijdbijl terug op en zet daarmee een punt achter de tijdelijke vrede tussen Franstaligen en Nederlandstaligen. Bovendien haalt hij zich ook de Vlaamse mandatarissen van Brussel op het lijf.

De internationale pers beschrijft het gebeuren met onbegrip, terwijl de Vlaamse kranten zwijgen in alle talen of gewoonweg goedkeuren.

Kort samengevat: Leterme,

·          beledigt de Franssprekende bevolking en in het bijzonder de Franstalige bewoners van de Brusselse randgemeenten met faciliteiten: ze beschikken niet over de nodige intellectuele capaciteiten en zijn onbekwaam Nederlands te leren.

·          vindt ook de Koning taalkundig onbekwaam, die samen met bier en voetbal de enige punten zijn die Vlamingen en Franstaligen nog gemeen hebben.

·          verkondigt het belang van Vlaanderen superieur aan dat van de federale overheid.

·          bevestigt zonder aarzelen dat België op zich slechts een ongelukkig historisch toeval is en als dusdanig geen enkele waarde heeft.

·          ziet het Hoofdstedelijk Gewest Brussel eerder als een Europees onderdeel, volgens het model van Washington DC.

Met dergelijke arrogantie en superioriteitsgevoel verdient mijnheer Leterme duidelijk de titel van « Keizer van Vlaanderen ».».

De reacties van de Franssprekende gemeenschap bleven dan ook niet uit. Ik citeer slechts twee voorbeelden uit een lange reeks:

·          Isabelle Durant, staatssecretaris Ecolo : « Yves Leterme se distingue plus guère du Vlaams Belang ». ( Y. Leterme onderscheidt zich nog maar weinig van de partij Vlaams Belang).

·          De FDF staat eens te meer op de bres om onze waardes te verdedigen: Olivier Maingain wil klacht neerleggen tegen Leterme wegens racistische uitingen.

 Wat wil Y. Leterme uiteindelijk?

·          zijn positie als Minister-president van het Vlaamse Gewest versterken?

·          kandidaten Vlaams Belang afremmen door zich als vervangend kandidaat op te stellen?

·          het kiezerskorps eigen aan Vlaams Belang verleiden om hieruit stemmen te winnen voor CD&V?

·          al het decorum schetsen voor de komende onderhandelingen betreffende het netelige dossier BHV?

·          de Vlaamse publieke opinie meer en meer vertrouwd maken met separatistische aanvaarding?

Een punt verdient bijzonder onze aandacht: Leterme geeft toe dat de Brusselse randgemeentes met faciliteiten 70 tot 80% Franssprekende inwoners tellen.

Laatste klap op de vuurpijl, woensdag 23 augustus: op het Vlaamse Parlement verklaart Leterme:

 “Ik heb de Koning niet nodig” (televisie-uitzending van de RTBF over Prins Philippe op 6/9 e.k.).

Als Franstalige Vlaming en inwoner van het Hoofdstedelijk Gewest Brussel, voel ik mij, zoals waarschijnlijk velen onder u, dubbel verraden: genegeerd als Vlaming en bekritiseerd als lid van de Franstalige gemeenschap.

Schaarbeek is een multi-etnische gemeente waar de beide landstalen gebruikt worden.

Overtuigt dat de culturele uitwisseling bijdraagt tot onze persoonlijke wederzijdse verrijking, zal ik steeds de waardes van beide taalgemeenschappen verdedigen alsook alle andere cultuurgemeenschappen in onze geliefde gemeente. Laten we samenleven met respect en verdraagzaamheid voor onze medebewoners, fundamentele waardes voor een gelukkig levensverloop.

Bekampen we alle vormen van racisme of xenofobie.

Wat mij betreft, zal ik steeds het goede voorbeeld tonen.

De « Liste du Bourgmestre à Schaerbeek » (FDF – MR), heeft mij verwelkomd als zelfstandig kandidaat.

Op 8 oktober e.k. ben ik overtuigd te mogen rekenen op uw steun.

Franstalig of Nederlandstalig maakt niet uit. We zijn ten slotte allen Schaarbekenaren en terecht fier over onze gemeente!

Eddy VAN CLEEMPUTTE

Kandidaat Nr. 16 op de « Liste du Bourgmestre 100% Schaerbeek »

100% Schaarbeek

100% Vlaming

100% Franstalig

100% Hoofdstedelijk Gewest Brussel

De ambities waarin ik geloof                            

Of waarom ik kandidaat ben op de “Liste du Bourgmestre1030 Schaerbeek”

Niemand kan betwisten dat, sinds onze Gemeente bestuurd wordt door het actuele College, er vele wijzigingen in Schaarbeek zijn doorgevoerd. Des te beter. Het programma 2006 verzekert de continuïteit van deze vooruitgang. Ik kan enkel toejuichen. Vandaar mijn diepe motivering om dit team te vervoegen.

Opleiding onder alle vormen

Als kind heb ik het geluk gehad een vader te hebben (autodidact) die mij sterk gestimuleerd heeft om te studeren. Hij heeft mij trouwens hierin vergezeld tot de eindfase: het behalen van mijn diploma. Het is echter betreurenswaardig dat niet iedereen dat geluk heeft. Ik denk voornamelijk aan kinderen uit minder gegoede milieus. Vandaag is scholing meer dan ooit, een vorm van verzekeringskapitaal voor de toekomst van onze jongeren en dikwijls ook een reddingsboei voor volwassenen zonder diploma. Al te dikwijls gedurende mijn leven, heb ik kunnen vaststellen hoe alles veel eenvoudiger wordt als men zich kan beroepen op een degelijk scholingsniveau. Scholing een ernstige zaak waar elk van ons bij betrokken is. Het volstaat niet hiervan overtuigd te zijn, men moet ook nog het probleem aanpakken op het juiste moment. Scholing valt onder de verantwoordelijkheid van zowel de ouders, de overheid als het onderwijzende personeel.

Een kind opleiden veronderstelt een degelijke begeleiding vanaf de geboorte tot aan de volwassen leeftijd.

Een eerste etappe bestaat erin aan onze kleinsten een goede start te geven in het leven. Als objectief hebben wij ons dus voorgenomen 100 nieuwe plaatsen te creëren in de gemeentelijke kinderkribbes. Wij zijn ervan overtuigd dat vele moeders dit initiatief zeer sterk zullen appreciëren. De reorganisatie van de voorschoolse opvang om een groter aantal kinderen te kunnen verwelkomen, staat eveneens op het programma. Dit zal ons toelaten de verdere uitbouw van de zgn.”haltes-garderies” te ondersteunen. Het creëren van private opvangstructuren alsook kinderopvang aan huis worden zeer sterk aangemoedigd. We weten allen dat de ouders een zeer belangrijke rol spelen in de opvoeding van de kinderen maar we mogen niet uit het oog verliezen dat ook de ouders behoefte hebben aan een doelmatige begeleiding in deze inspanning.

Om deze doelstelling te bereiken, overwegen we nieuwe speelpleinen op te richten en te onderhouden. Speelpleinen bevorderen ten slotte positieve uitwisseling tussen de kinderen. Activiteiten specifiek gericht op de kinderen moeten eveneens verder uitgewerkt worden ( stages, uitstapjes, feestjes, enz.).Sportieve -en culturele verenigingen en scholen moeten eveneens betrokken worden bij de opvang van kinderen tijdens de vrije uren (woensdagnamiddagen en na 15 uur tijdens de schoolweek).

Jongeren ondersteunen in hun vorming door ze te helpen bij hun onderlinge uitwisseling van ideeën en projecten of door begeleiding te verzekeren voor humanitaire – en samenwerkingsprojecten of projecten met betrekking tot duurzame ontwikkelingen of solidariteit met de 3^de leeftijd.

De culturele verscheidenheid in onze gemeente is een permanente wederzijdse verrijking. Er moet echter wel de nodige aandacht geschonken worden aan hoe men tewerk gaat. Overal waar het enigszins mogelijk blijkt, op school, tijdens de sport, tussen vrienden, in de familiekring, op straat,…moeten we dialogen, ontmoetingen, uitwisseling, kennis en respect voor de Andere, steeds aanmoedigen. De jeugd moet geholpen worden in de strijd tegen onverdraagzaamheid, rassenhaat, anti-joodse gezindheid of extremisme. Wij verbinden ons om gelijke kansen te geven aan alle jongeren om zich in te werken in de interculturele uitwisseling, als fundamentele waarde van een gemengde etnische gemeenschap.

Opvoeding is de puzzel van het leven, die men met veel geduld, stukje per stukje samenstelt. Niemand twijfelt nog aan het belang van een degelijke opleiding om zich een goede plaats te verwerven in deze harde wereldse samenleving waarin uitdagingen en concurrentie schering en inslag zijn.

Schaarbeek zal de stad zijn van de scholen van de XXIste eeuw

Om efficiënt te zijn, zullen deze scholen moeten beantwoorden aan de huidige eisen en uitdagingen. Onze ambitie bestaat erin aan alle Schaarbeekse jongeren de middelen te geven om zich sociaal te ontplooien en te integreren, ongeacht hun sociale herkomst of het sociaal economische niveau van hun ouders. Enkel en alleen op die manier zullen we erin slagen onze jongeren te vormen tot vrijdenkende en verantwoordelijke volwassenen, en democratische menslievende burgers.

Aanvullende opleidingen:

De school opleiding vervolledigen met een aantal initiatie sessies voor het verwerven van burgerschap. In samenwerking met nationale opvoeding en sociale integratie, Belgen en vreemdelingen inlichten over de rechten en plichten van het burgerschap, Belgische instellingen, naturalisatie, gemeentelijke diensten, administratieve procedures en samenlevingsleer.

Tewerkstelling als topprioriteit

Tewerkstelling is een

andere grote problematiek die te behandelen is met een sterke vastberadenheid. Niets is meer frustrerend voor gediplomeerde en ambitieuze jongeren dan geen betrekking te kunnen vinden op hun niveau, of zelfs nog erger, gewoonweg geen betrekking te vinden. Hetzelfde gevoel wordt gedeeld met “jonge senioren”, ontslagen na een doorgedreven reorganisatie in het bedrijf, die middenin een welgevulde loopbaan plots oog in oog komen te staan met het pijnlijke fenomeen werkloosheid. Boordevol ervaring en op amper twintig jaar van de pensioenleeftijd, komen deze personen dikwijls heel snel in een diepe depressie terecht.                           

En wat de jongeren betreft, blijkt het een onmogelijke taak, na al de geleverde inspanningen, hun te verklaren en te doen aanvaarden dat de gemeenschap hen geen kans geeft om zich waar te maken. Zeldzaam zijn vandaag de personen, oud of jong, man of vrouw, die tijdens hun loopbaan zich nooit bedreigd hebben gevoeld door werkloosheid. Als werkloze wordt het leven meestal een hel en de rust in het huwelijk wordt ernstig verstoord. Die redenen zetten er ons toe aan werkloosheid met alle man en macht te bekampen en oplossingen te zoeken om tewerkstelling voor “allen” ter bevorderen.

Het programma voorziet diverse acties: 

Het Gemeentelijke Plan voor tewerkstelling verder zetten, met als basis de as Economische ontwikkeling – Tewerkstelling – Opleiding.  Kampen tegen de vlucht van bedrijven en in de stadskern enkel milieuvriendelijke firma’s behouden.

Nieuwe bedrijven in de hoogtechnologische en- en mediasector aantrekken. (zoals de audiovisuele pool rond de RTBF en de VRT met Btv, RTL en Bel RTL). Er een proactieve benadering op na houden die economisch stimulerend is, door samenwerking tussen gewestelijke inrichting, mobiliteit, administratief onthaal enz…te bewerkstelligen. Bedrijven de belangrijkheid van hun sociale rol doen inzien. Wij ondersteunen eveneens de oprichting van een semi-industriële zone voor vrije uitwisseling (zone franche) op de site Schaarbeek Vorming om er bedrijven en banen aan te lokken die minder gekwalificeerd personeel opeisen.

Het bedrijvencentrum« M-Village » (gelegen in de Paleizenstraat, 44) door verruiming verder ontwikkelen. Dit centrum, georiënteerd nieuwe economie, is niet allen een « broeikas voor start-ups » maar vervult eveneens een sterk revitaliserende rol voor de wijk.

Steunen van alle activiteiten die banen kunnen opleveren, zowel handelszaken als niet commerciële activiteiten, en onthaal en hulp ontwikkelen voor diverse initiatieven en projecten zoal dit nu al het geval is voor het Bedrijvencentrum voor solidaire economie « La Lustrerie », gelegen in de Paleizenstraat, nr. 153 .

Aansturen op de erkenning en de financiering, zoals beloofd per gewestelijke regeling (ordonnance régionale), van de activiteiten van het Loket voor lokale economie, dat handelt als een daadwerkelijke steun voor ondernemers.

De nieuwe professionele integratieactiviteiten van de twee Huizen van de Arbeid (Maisons de l’Emploi) ondersteunen. De “Mission Locale Emploi Formation” erkennen als het coördinatiecentrum voor alle plaatselijke acties. Deze organisatie groepeert evenzeer de Gemeente, OCMW als de sociale partners (syndicaten- patronaat), opleidingscentra en de initiatieven ter ondersteuning van de tewerkstelling.

Voor werklozen en alle personen die hulp nodig hebben bij het zoeken naar werk, meer begeleiding door de Vereniging voor de Promotie van Tewerkstelling (Association Promotion de l’Emploi) aanmoedigen.

 Een tweede Huis van de Arbeid (Maison de l’Emploi, rue Gallait – 36) groepeert deze vereniging en het Loket voor plaatselijke Economie (Guichet d’économie locale).

De locale gedecentraliseerde vertegenwoordiging van de « ORBEM », gevestigd in het Huis van de Arbeid (Maison de L’Emploi de la rue Gallait) aansporen om zich beter te integreren en zich meer te investeren in het Gemeentelijke Plan voor Tewerkstelling (Plan Communal pour l’Emploi).

Sociaalprofessionele (re)integratie ondersteunen door uitbreiding van het aantal opleidingen aangeboden in Schaarbeek.

Werkende of studerende ouders helpen door hen absolute voorrang te verlenen in kinderkribbes en voorschoolse onthaalcentra. Extra « haltes garderies » creëren voor diezelfde personen.

Veiligheid, een schakel in ons welzijn

Veiligheid is een belangrijk onderdeel van het welzijn bij een individu. Een gebrek aan veiligheid kan op verschillende manieren aangevoeld worden, zowel tijdens de dag of tijdens de nacht. Wanneer we het over veiligheid hebben, denken we niet alleen aan aktes van agressie of onbeschaafd gedrag,  maar ook aan de onveiligheid waaraan we kunnen blootgesteld worden tijdens onze dagelijkse handelingen (bijvoorbeeld verkeersonveiligheid, ongevallen op de openbare weg) En dit is temeer waar voor verzwakte of zwakkere personen zoals aanstaande moeders, moeders met kinderwagens of moeders met kinderen, oudere personen of slechtzienden.

We moeten de zwakkere voetgangers beter beschermen door hun bijvoorbeeld extra tijd te geven met de verkeerslichten voor het oversteken van de straat. Er moet ook gewerkt  worden aan een verbeterd publiek transport.

Het mobiliteitsplan, waarin in de eerste plaats gedacht moet worden aan de bewoners, afwerken. Infrastructuren ontwikkelen om de wijken te beschermen tegen te hoge snelheid (drempels, 30 km/u zones, verlichting, parkeren…).  

Opnieuw politieagenten plaatsen op kruispunten en drukke verkeersaders.

Een algemeen « Plan Voetpaden » uitwerken in samenwerking en met de hulp van het Gewest om de stoepen te verbeteren, wijk per wijk, hetgeen een beter en veiliger circuleren moet mogelijk maken.

De toegang tot alle publieke instellingen verzekeren voor gehandicapten. Het oversteken op zebrapaden vergemakkelijken voor slechtzienden.

De straatverlichting verder verbeteren met het « Plan Verlichting ».

Straten vernieuwen en uitrusten.

De veiligheid verbeteren om en rond publieke bouwwerven.

Wijkpolitie versterken en de strijd tegen onbeschaafd gedrag.

Eveneens de aanwezigheid van politie verhogen door inplanting van lichte structuren in gevoelige wijken.

De wijkteams, echte relais tussen de politie en de bewoners, verder uitbreiden.

Het werk van de wijkteams ondersteunen door meer politie in de straten.

Een politiestrategie analyseren en ontwikkelen die meer gericht is op de problematiek van diefstal in auto’s.

Bepaalde gevoelige oorden uitrusten met bewakingscamera’s.

Politiepatrouilles met moto versterken in de strijd tegen gevaarlijk rijgedrag.

Het aantal politie-ingrepen tegen inbreuken van onbeschaafd gedrag (besmeuren, parkeerhinder, geluidshinder, gevaarlijk rijgedrag, vervuilingen,….) verhogen.

De hierboven opgesomde punten zijn projecten die integraal deel uitmaken van het programma van de “Liste du Bourgmestre 1030 Schaerbeek”. Deze samenvatting is verre van beperkend.

Indien u meer informatie zou wensen, verwijzen we u naar de blog van de “Liste du Bourgmestre 1030 Schaerbeek”. De andere kandidaten en mezelf houden ons eveneens tot uw beschikking voor alle eventuele bijkomende informatie.

Graag tot uw dienst.

Eddy Van Cleemputte

Uw kandidaat N^r. 16.

Schaarbeek mijn liefde…

 . . . en politieke keuze 

Gefascineerd door het enthousiasme van mijn zoon, inwoner van Schaarbeek sinds ruim 15 jaar, bleef er mij geen andere keuze over om mij bij mijn terugkeer uit Frankrijk, te vestigen in onze gemeente.

Al mijn vrienden waanden mij krankzinnig om een paradijs als de Franse Azuurkust te verlaten en nochtans is Schaarbeek de keuze van mijn hart geworden. Het is hier in Schaarbeek met een uitnemend zicht op het prachtige Josaphat park dat ik, sinds de dood van mijn echtgenote, terug zin heb in het leven en opnieuw een waar geluk beleef. En ik betreur geen moment het Middelandse zee azuurblauw te hebben geruild tegen het levendige groen van het Josaphatpark. Opgegroeid, sinds mijn prille jeugd, in een liberaal milieu (ik was amper 6 toen mijn vader al militant was voor de liberale partij) zijn de liberale waardes mij steeds bijgebleven. Alle voorname beslissingen, zowel op persoonlijk als op professioneel vlak, heb ik steeds genomen in een liberale geestesgesteldheid.  Het was voor mij dan ook een waar genoegen te vernemen dat het lot van mijn adoptiegemeente in de goede handen was van een liberaal team. Het duurde dan ook niet lang vooraleer ik mij persoonlijk kon vergewissen dat Schaarbeek echt een positieve ontwikkeling doorloopt. Mijn sympathie gaat dus vanzelfsprekend naar de « Liste du Bourgmestre ». Op mijn beurt persoonlijk te mogen bijdragen aan deze constructieve evolutie, in dienst van mijn medebewoners, is een ware eer. Ik ben dus actief sympathisant geworden van de partij FDF-MR en heb mij als vrije kandidaat aangesteld op de « Liste du Bourgmestre1030 Schaerbeek ».

Met liefde wordt trouwens alles mogelijk.

Dank u Schaarbeek voor deze nieuwe motivatie.

De eeuwige Frans -Vlaamse kwestie :

een triest Belgisch verhaal !

Inderdaad een heet onderwerp (omdat sommige politieke spelers het ook zo willen!). Vooraleer verder hierop in te gaan mogen we niet vergeten dat we toch allen (zowel Nederlandstalige of Franstalige) in België wonen. Ten andere, heel bovenaan onze identiteitskaart staat in het vet te lezen: BELGIË, en dan nog in 4 talen a.U.b. ! Er is geen twijfel aan, we zijn duidelijk geïdentificeerd als Belgen.

Voor sommigen wordt de identiteit vervoegd in het Nederlands, dan weer voor anderen in het Frans…vergeten we inderdaad niet dat België pas haar 25 jaar federalisme komt te « vieren »..

Zou het kunnen dat men de Brusselse vervoeging heeft vergeten ? Nochtans is het Hoofdstedelijk Gewest Brussel een ware realiteit. Wij leven er en wij houden van ons Gewest. En ons Gewest verdient ook de nodige aandacht, vermits het gekneld zit tussen Wallonië en Vlaanderen, precies of deze beide gewesten Brussel nodig hebben als buffer voor hun respectievelijke culturele en taalkundige confrontaties.

Zelfs indien ons Gewest Brussel een praktijkterrein is voor een aanzienlijk aantal vreemde talen, Brussel is niet voor niets de hoofdstad van Europa, toch geeft iedereen toe dat de meest gesproken taal er het Frans is. Nochtans gebruiken 7,5 tot 15% van onze medebewoners het Nederlands als hun voertaal.

Desondanks deze vermenging ondervindt ons Gewest geen taalproblemen tussen de twee communauteiten maar haalt eerder het voordeel uit de culturele rijkdom die voortvloeit uit deze gemengde cultuurgemeenschap.

Hierop neerziende zou het veel vindingrijker zijn, in plaats van ons voortdurend te laten misleiden door « politieke » taalkwesties, de krachten van beide taalgemeenschappen te verenigingen en dus in de eerste plaats te handelen als Belgen. Zelfs als België inderdaad drie Gewesten telt, mogen we toch niet vergeten dat er maar één België is en één Belgisch volk. De doorsnee Belg, in beide taalgemeenschappen, geeft ten andere grof toe dat de taalverdeling al te dikwijls door Vlaamse partijen, als uitvlucht gebruikt wordt, om hun dorst naar nationaal leiderschap juist te praten. De internationale gemeenschap bekijkt dit met een kritisch oog en totaal onbegrip. Wat wil België? Hebben we onze nationale slagzin vergeten : « eendracht maakt macht » ?

In onze huidige conjunctuur, streven vele landen naar samenwerking of samensmelting, Europa strekt zich uit over 25 lidstaten (binnenkort 27) en commerciële wereldbedrijven fusioneren op planetair niveau. Objectief: meer invloed, een sterkere positie, een efficiëntere strijd tegen werkloosheid en uitroeien van verarming en onjuistheid. Tezelfdertijd versmacht België in haar taaltwisten, die zelfs voor het grootste deel van haar bevolking niet de minste belangstelling meer oproepen.

Vele voorbeelden getuigen van deze Belgische gemoedsgesteldheid.

Tijdens het opvoeren van het Belgische volkslied, op de nationale feestviering in het Josaphat park in Schaarbeek, is het mij opgevallen hoe alle bezoekers zijn opgestaan om eerbiedwaardig onze nationale hymne te beluisteren. Het was echt hartverwarmend! Franssprekenden, Nederlandstaligen, geïmmigreerde Marokkanen, Tunesiërs, Turken en nog vele anderen voelden zich helemaal Belg en vertoonden een zekere fierheid Belg te zijn.

Dit Belgische aanhankelijkheidsgevoel is niet exclusief aan ons Gewest maar is ook duidelijk waar te nemen overal in België en zelfs buiten onze grenzen, van zodra we geconfronteerd worden met belangrijke evenementen die de diepe gevoelens van onze bevolking aanspreken.

Herinneren we ons hoe de bevolking één is wanneer het gaat om Koninklijke begrafenissen of huwelijken. Of nog het uitgesproken nationale gevoel bij zaken zoals « Dutroux » of de recente moord op Joe in het centrale station en de trieste moordzaak op de twee onschuldige meisjes in het Luikse. Stellen we ons vragen over de Vlaamse of andere oorsprong, wanneer Belgische kunstenaars, zangers, acteurs of scenaristen, bekroond worden met eerste prijzen op internationale festivals. Wanneer onze twee top tennisspeelsters eindigen als eerste op het podium van internationale toernooien van de « grand chelem », is het gans België dat jubelt en niet één enkele gemeenschap. En vragen we ons wel af of wetenschappers met internationale roem, Nederlandstalig of Franstalig zijn? We moeten eerlijkheidshalve toch toegeven dat de bekrompenheid van een nationaliste of extremistische taalvisie, enkel onze internationale uitstraling kan benadelen.

Brussel, onze nationale en internationale hoofdstad, bekleedt al een extreem vooraanstaande plaats in het wereldgebeuren en dit zal er enkel maar op vooruitgaan. Laten we fier zijn hierover en alles in het werk stellen om aan onze stad de middelen te geven om haar ambities te verwezenlijken.

Tijdens vele van mijn veelvuldige reizen over 4 continenten heb ik ettelijke malen kunnen vaststellen dat niemand ooit gehoord had van Vlaanderen of Wallonië, soms zelfs niet van België, maar bijna iedereen had als eens gehoord van Brussel als Europese hoofdstad.

Laat ons dus samen werken om dit imago verder te versterken. Samen, ik bedoel dus alle taalgemeenschappen van België.

Belg en Franstalige Vlaming, ben ik als vrije kandidaat toegetreden tot de « Liste du Bourgmestre 100% Schaerbeek » voor de brede openingsvisie die deze lijst tentoon stelt.

Help ons in onze inspanningen om een goede overeenkomst tussen de Nederlandstalige en Franstalige bevolkingsgroepen te bewerkstelligen. We kunnen uit deze doelstelling enkel maar groter worden in het oog van de internationale gemeenschap.

Wat mij betreft, ik zal altijd present antwoorden op deze challenge.

U woont in Brussel Hoofdstedelijk Gewest en u bent niet weinig fier. Terecht want Brussel is vandaag de dag erkend door 25 landen en meer dan 450 miljoen inwoners als de hoofdstad van Europa. Een situatie die ons liefdevol benijd wordt door vele landen, koplopers in de Europese Gemeenschap. Het belang van ons Gewest spreekt voor zichzelf:

• Gecreëerd en autonoom sinds1989
• Samengesteld uit 19 gemeentes
•  Meer dan één miljoen inwoners
• Oppervlakte: 162 km²
• 350 000 pendelaars
• Economische zoneuitstraling over ongeveer 2,5 miljoen inwoners
• Zetel van NAVO
• Zetel van het Europese Parlement, Raad van Europa en de Europese Commissie.

Weet u dat de gemeenteraadsverkiezingen van 8 oktober 2006 een heel speciaal karakter hebben. Niet alleen nodigen ze u uit om uw gevolmachtigden op gemeentelijk vlak voor de komende 6 jaar te verkiezen, maar ook om uw aanhankelijkheid aan uw Gewest uit te drukken door te kiezen voor de lijsten (FDF-MR), al sinds jaren op de bres om de belangen van Brussel Hoofdstedelijk Gewest te verdedigen. U moet weten dat de Vlaamse partijen die elk minder dan 3% van de kiesbevolking in het Brusselse uitmaken, geen enkele ambitie hebben om Brussel als een zelfstandig Gewest te erkennen. Om nog dichter te staan bij haar Nederlandstalige inwoners, heeft de « Liste du Bourgmestre 100% Schaerbeek » de optie genomen een Franstalige Vlaming in haar lijst op te nemen. Een prachtige uiting van haar democratische overtuigingen!

Eenmaal in het stemhokje, denk eraan dat de « Liste du Bourgmestre 100% Schaerbeek » sterk en permanent de waardes van uw Gewest verdedigt evenals de samenhang tussen haar inwoners, ongeacht of hun voertaal nu Frans of Nederlands is. Gooi uw stem dus niet nutteloos weg door te kiezen voor een Vlaamse minderheidspartij, maar geef die eerder aan de enige Franstalige Vlaming op een lijst die een doorslaggevende rol speelt in de verdediging van uw Gewest.

Mevrouw, Jufrouw, Mijnheer, het is in alle bescheidenheid en met een sterke overtuiging om u te dienen, dat ik de eer heb mij aan u als deze kandidaat voor te stellen.